Opleidingseisen voor de eerstelijns Forensische Geneeskunde

FMG opleidingseisen
Vastgesteld tijdens de 26^e Algemene Ledenvergadering op 12 April 2002.

Voorwoord

Achterliggend stuk is samengesteld door samenwerking van het Forensich Medisch Genootschap en de Netherlands School of Public Health. Het heeft tot doel om de opleiding tot eerstelijns forensische geneeskundige te baseren op het beroepsprofiel dat in september 2000 is vastgesteld in de Algemene Ledenvergadering.

Daarmee wil het Forensisch Medisch Genootschap de impuls van kwaliteitsverbetering voortzetten, gezien de toenemende complexiteit van en de eisen die gesteld worden aan het beroep.

Het concept is door het Bestuur vastgesteld, zodat er voortgang kan plaatsvinden in het overleg met belanghebbenden. Hierbij zijn naast genoemden met name de Ministeries van Justitie, Volksgezondheid, Welzijn & Sport, Binnenlandse zaken & Koninkrijksrelaties en GGD Nederland betrokken. In de Algemene Ledenvergadering van 2002 is het concept besproken en aangenomen met medeneming van op- en aanmerkingen.

De opleidingseisen van het Forensisch Medisch Genootschap zijn daarmee een feit.

Februari 2003.

Preambule.

Onderstaande opleidingseisen zijn bedoeld voor artsen die zich willen laten registreren in het register van eerstelijns forensisch geneeskundigen van het Forensisch Medisch Genootschap (verder te noemen: FMG). Daarmee voldoen zij aan de eisen die gesteld worden aan een door de burgemeester benoemde lijkschouwer aan welke term: "forensisch geschoolde arts" zoals bedoeld in de toelichting op de Wet op de Lijkbezorging.

Tevens wordt voldaan aan de door het FMG gestelde minimumeisen voor het verrichten van werkzaamheden op het gebied van onderzoek en advisering aan politie en justitie en voor het verlenen van zorg in het kader van de Politiewet.

De opleidingseisen zijn gebaseerd op het Beroepsprofiel Eerstelijns Forensisch Geneeskundige (Zie voetnoot 1) .

Indien andere disciplines (Zie voetnoot 2) aan de opleiding deelnemen kunnen zij een certificaat ontvangen van het opleidingsinstituut voor het gevolgde deel. Dit geldt ook voor artsen die delen van de opleiding volgen.

Begripsomschrijvingen (nog aan te vullen):
Module: afgeronde onderwijskundige eenheid als onderdeel van de opleiding
Opleidingsinrichting
Opleidingsinstituut
Praktijkscholing
Forensisch Geneeskundige opleider
Praktijkscholing
Stage
fgio forensisch geneeskundige in opleiding
SGRC Sociaal-Geneeskundigen Registratie Commissie
FMG Forensisch Medisch Genootschap

Artikel 1

Aan de opleiding kan een arts deelnemen die als zodanig is ingeschreven in het register als bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg.

Artikel 2

Een arts kan aan de opleiding beginnen indien hij staat ingeschreven in het register van fgio’s van het FMG. De arts dient de gehele opleiding in dit register ingeschreven te blijven.

Artikel 3

De arts die aan de opleiding wil deelnemen dient het onderwijs- en examenreglement van het opleidingsinstituut dat door de SGRC is goedgekeurd te ontvangen en te verklaren de verplichtingen en verantwoordelijkheden die daaruit voortvloeien na te zullen leven.

Artikel 4

Op de opleiding Forensische Geneeskunde zijn de uitgangspunten van toepassing van het Besluit inzake de indeling van de sociale geneeskunde in de hoofdstroom Arbeid en gezondheid en de hoofdstroom Maatschappij en Gezondheid van toepassing, voor zover er in deze opleidingseisen niet van wordt afgeweken.

Artikel 5

De duur van de opleiding in de forensische geneeskunde bedraagt twee jaar en leidt voor artsen tot de registratie eerstelijns forensisch geneeskundige. De fgio is gedurende deze twee jaar verplicht werkzaam te zijn in een functie waarbij hij forensisch geneeskundige taken verricht. (Het aantal verplichte verrichtingen zal worden gespecificeerd in een addendum bij de opleidingseisen.)

Artikel 6

Het opleidingsprogramma forensische geneeskunde is gericht op het bereiken van de onderwijsdoelstellingen die als addendum onderdeel uitmaken van dit Besluit. Het opleidingsprogramma bestaat uit verplichte en keuzemodules alsmede praktijkscholing en stages.

Artikel 7 (Zie voetnoot 3)

Het cursorisch gedeelte van de opleiding omvat tenminste 180 uren modulair georganiseerd onderwijs en een gelijk aantal uren zelfstudie ter voorbereiding. Hiervan is tenminste 80% gewijd aan verplicht onderwijs en 20% kan besteed worden aan keuze onderwijs binnen de onderwijsdoelstellingen van de opleiding. De uren onderwijs bestaan uit contactonderwijs, waaronder begrepen computergestuurd onderwijs.

Van het cursorisch onderwijs mag maximaal 10 % per module worden gemist met een maximum van 12 uur voor de gehele opleiding.

Het opleidingsinstituut bepaalt op welke wijze het gemiste onderwijs wordt ingehaald of gecompenseerd.

Artikel 8 (Zie voetnoot 4)

De stageperiode omvat in totaal zes volledige werkweken. Hiervan zijn 3 weken gericht op integratie van klinische kennis en ervaring in de forensisch geneeskundige praktijk. De stage wordt gelopen bij een instelling waar eerste- e/o tweedelijns medische zorg wordt verleend.

Tevens worden 3 weken stage gelopen bij een instelling die eerstelijns forensisch geneeskundige taken uitvoert. Deze stage wordt gelopen onder begeleiding van een geregistreerd eerstelijns forensisch geneeskundige.

Stages kunnen niet worden gelopen bij de instelling waar de fgio zelf werkzaam is.

Per stage mag maximaal 10% van de tijd worden gemist.

Artikel 9

De praktijkscholing vindt gedurende de uitoefening van een relevante functie onder begeleiding van een door het FMG erkende opleider plaats en is mede gericht op integratie van theorie en praktijk.

Artikel 10

De forensisch geneeskundige in opleiding dient tijdens de opleiding een werkstuk te maken bestaande uit een beschrijving van 10 praktijksituaties (casus) en de beantwoording van twee forensisch geneeskundige vraagstukken op basis van een literatuurstudie.

De praktijksituaties dienen aan te sluiten bij de beroepsvelden uit het genoemde beroepsprofiel. Tevens dient de wetenschappelijke onderbouwing van de beschreven handelswijze te worden vermeld.

Artikel 11

Het opleidingsinstituut werkt de onderwijsdoelstellingen voor de opleiding forensische geneeskunde uit tot leerdoelen met de daarbij behorende toetsingsinstrumenten, overeenkomstig het bepaalde in het onderwijs- en examenreglement van het instituut.

Artikel 12

Het opleidingsinstituut stelt een opleidingsprogramma vast dat de goedkeuring van het FMG behoeft.

Artikel 13

De opleiding in de forensische geneeskunde vindt plaats bij een opleidingsinstituut en een opleidingsinrichting die door het FMG als zodanig erkend is.

Artikel 14

De opleiding wordt in beginsel ononderbroken gevolgd;
Indien de opleiding wordt onderbroken wordt bij hervatting door het FMG overeenkomstig het bepaalde in het onderwijs- en examenreglement van het opleidingsinstituut vastgesteld onder welke voorwaarden de opleiding kan worden voltooid.

Artikel 15

De opleiding kan in deeltijd worden gevolgd, waarbij de opleidingsduur en programmering overeenkomstig het bepaalde in het onderwijs- en examenreglement van het opleidingsinstituut worden aangepast. Tevens gelden de navolgende bepalingen:

Een verzoek tot het volgen van een opleiding in deeltijd dient tijdig voor de aanvang van de (deeltijd)opleiding te worden gedaan aan het opleidingsinstituut;
Het opleidingsinstituut draagt zorg voor een zodanige programmering van de opleiding, dat ten volle aan alle opleidingseisen kan worden voldaan met de uitzondering dat de praktijkscholing in deeltijd kan worden doorlopen.

Artikel 16

Het opleidingsinstituut geeft een verklaring af aan de fgio volgens het door het FMG, vastgestelde model (Model eindverklaring Forensische Geneeskunde) zodra hij aan alle opleidingseisen voldaan heeft.

Onderwijsdoelstellingen Opleiding Forensische Geneeskunde

Inleiding

Een forensisch geneeskundige is een arts die werkzaam is op het terrein van medisch onderzoek en advisering ten dienste van (straf)rechtspleging en –handhaving aan overheid, politie en justitie. De hiervoor noodzakelijke attitude, kennis en vaardigheden worden voor een deel verkregen tijdens de opleiding tot arts. Daarnaast heeft de forensisch geneeskundige echter een eigen specifieke deskundigheid. De beroepsopleiding stelt hem in staat de hiertoe benodigde vaardigheden te verwerven. De opleiding Forensische Geneeskunde gaat daarbij uit van de volgende onderdelen:

I Algemene medische basiskennis:

Als basis dienen de algemene medische basiskennis en vaardigheden, die grotendeels verkregen zijn tijdens de opleiding tot arts, die door na - en bijscholing verder onderhouden zijn en waar nodig aangevuld.

II De eigen specifieke (medische) deskundigheid van de forensisch geneeskundige

De eigen specifieke (medische) deskundigheid van de forensisch geneeskundige ligt op het terrein van medisch onderzoek en advisering ten dienste van (straf-)rechtspleging en –handhaving aan overheid, politie en justitie. In de praktijk is een forensisch geneeskundige een arts die in lokaal of regionaal verband diensten verricht in nauwe samenwerking met de politie en justitie. Dit ter onderscheid van de gerechtelijk pathologen, die de tweedelijns functie uitoefenen en die het gerechtelijk medische specialistisch onderzoek doen zoals obducties bij het Nederlands Forensisch Instituut. Om als forensisch geneeskundige te kunnen functioneren is kennis vereist over de organisatie van de politie en van justitie. Daarnaast zijn vaardigheden om binnen het gegeven kader te kunnen samenwerken met anderen onontbeerlijk.

Het beroepsprofiel is uitgangspunt en leidraad voor het omschrijven van de eigen specifieke deskundigheid.

I ALGEMENE MEDISCHE BASISKENNIS:

De forensisch geneeskundige onderhoudt zijn basiskennis door op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in de medische wetenschap alsmede de klinische kennis en vaardigheden, voor zover deze van belang kunnen zijn voor de forensisch geneeskundige praktijk. Met name om met andere medici te kunnen communiceren en samenwerken op professioneel niveau alsmede voor de interpretatie van gegevens van andere medici.

De forensisch geneeskundige kan medische zorg verlenen waaronder gerekend wordt het zelf geven van eerste hulp bij ongevallen en acute ziekten met name in het kader van de arrestantenzorg.

II EIGEN SPECIFIEKE DESKUNDIGHEID VAN DE FORENSISCH GENEESKUNDIGE

Algemeen:

Wetskennis

De forensisch geneeskundige kan de strekking van de artikelen uit het Wetboek van Strafrecht benoemen, die betrekking hebben op geweld- en zedendelicten
De forensisch geneeskundige dient kennis te bezitten van en inzicht te hebben in het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering, met name over de onderdelen, die in relatie staan tot de gangbare vormen van het forensisch onderzoek, waar met de specifieke medische expertise een beroep op kan worden gedaan
De forensisch geneeskundige kan de verschillen aangeven tussen voornoemde artikelen
De forensisch geneeskundige is op de hoogte van de procedures in het kader van het Medisch Tuchtrecht.
De forensisch geneeskundige kan de positie van de forensisch geneeskundige in het opsporingsonderzoek benoemen.

Kennis van relevante (overheids)organisaties.

De forensisch geneeskundige dient kennis te bezitten van en inzicht te hebben in de opbouw, samenstelling en organisatie van het Openbaar Ministerie, de rechterlijke macht, het politieapparaat (w.o. de Koninklijke Marechaussee).
De forensisch geneeskundige kan de organisatiestructuur van de strafrechtspleging en de plaats en de functie van de rechter, de rechter-commissaris, de officier van justitie, de procureur-generaal en de advocaat uitleggen.
De forensisch geneeskundige kan de organisatie van de Politie op hoofdlijnen benoemen.
De forensisch geneeskundige kan de organisatie en taken en werkwijze van de technische en tactische recherche uitleggen
De forensisch geneeskundige kan de organisatie, de onderzoeksmogelijkheden en de taakinhoud van het Nederland Forensisch Instituut (NFI) benoemen
De forensisch geneeskundige heeft inzicht in de methoden en technieken van de tweedelijns forensische wetenschappen en de waarde hiervan bij het uit te voeren onderzoek.
De forensisch geneeskundige kan doeltreffend met de technische en tactische recherche samenwerken.
De forensisch geneeskundige kan de grondslagen van de dactyloscopie benoemen en weet waar het identificatieproces wordt uitgevoerd
De forensisch geneeskundige kan de grondslagen van het DNA-onderzoek benoemen en weet op welke wijze het onderzoek wordt uitgevoerd
De forensisch geneeskundige kan de fysisch-anthropomorfische methoden (waaronder superprojectie) opsommen en kan een mening geven over de interpretatie van de verkregen informatie.
De forensisch geneeskundige kan het doel, de voorwaarden en de organisatie van een reconstructie benoemen.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van de diverse toxicologische disciplines, expertisecentra, ziekenhuislaboratoria, Nationaal Vergiftigingen Informatiecentrum.
De forensisch geneeskundige kan de belangrijke methoden van documentonderzoek noemen.

Specifiek:

(2.1.) Het taakveld lijkschouwing in het kader van de Wet op de lijkbezorging.

De forensisch geneeskundige kent de voor zijn functie belangrijkste bepalingen van de Wet op de lijkbezorging en kan deze hanteren bij overlijdensgevallen.

(2.1.a) Taken t.a.v. inventarisatie en onderzoek

De forensisch geneeskundige kan het belang definiëren van methodisch werken bij het opsporingsonderzoek en de fasen waarin een sporenonderzoek op een PD moet worden uitgevoerd.
De forensisch geneeskundige dient vaardigheid te hebben in de samenwerking met de Technische Recherche op de PD.
De forensisch geneeskundige heeft vaardigheid in het vaststellen van de dood en verrichten van uitwendig lichamelijk onderzoek mede in relatie tot de PD en het mortuarium.
De forensisch geneeskundige beheerst de gangbare criteria ten aanzien van ingetreden dood en kan de karakteristieke kenmerken benoemen en verklaren.
De forensisch geneeskundige kan beoordelen welke medische gegevens belangrijk zijn bij het onderzoek naar de doodsoorzaak.
De forensisch geneeskundige kent de methoden en technieken van de technische recherche en kan de relatieve waarde ervan (dactyloscopie, kleding, vezels, confrontatie e.d.) bepalen
De forensisch geneeskundige heeft de vaardigheid om vormsporen te lezen en aan de hand daarvan een hypothese te stellen.
De forensisch geneeskundige kan de verschijningsvormen en criminalistische waarde van sporen benoemen
De forensisch geneeskundige kan de verschijningsvormen, het gevaar van contaminatie, de waarde van het veiligstellen en de persoonlijke veiligheidsaspecten van biologische –en andere microsporen benoemen.
De forensisch geneeskundige heeft de vaardigheid om forensisch geneeskundig relevante monsters af te nemen en de juridische bepalingen daaromtrent te benoemen.
De forensisch geneeskundige kan de specifieke monstername bij exhumaties uitleggen.
De forensisch geneeskundige kent het belang van de technische aspecten van schietwapens, munitie en schotsporen in relatie tot de ballistiek en weet waar deze onderzoeken kunnen worden uitgevoerd.
De forensisch geneeskundige kent de samenstelling van de dentitie en heeft inzicht in het maken van een gebitsstatus.

(2.1.b) Taken t.a.v. de conclusie.

De forensisch geneeskundige kan een schatting maken van de postmortale periode en heeft inzicht in de betrekkelijke waarde daarvan.
De forensisch geneeskundige kan oorzaken van plotselinge, onverwachte dood aangeven.
De forensisch geneeskundige kan de verschijningsvormen van niet-natuurlijk overlijden benoemen.
De forensisch geneeskundige kan een oordeel geven over natuurlijk dan wel niet-natuurlijke dood.
De forensisch geneeskundige kent de basisprincipes van de serologie, kan een oordeel geven over relevante technieken uit de serologie met betrekking tot identificatie en kan een mening vormen over de interpretatie van onderzoeksgegevens en de waarde ervan t.a.v. identificatie.
De forensisch geneeskundige kent het belang van de technische aspecten van schietwapens, munitie, en schotsporen in relatie tot de ballistiek en weet waar deze onderzoeken kunnen worden uitgevoerd.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van analysetechnieken en kan patiënt- en laboratoriumgegevens interpreteren.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van de eigenschappen van een aantal veel voorkomende intoxicaties en de daarbij behorende agentia.
De forensisch geneeskundige kan de grondbeginselen van de farmaco - en toxicokinetiek /- dynamiek uitleggen.

(2.1.c) Taken t.a.v. advies

De forensisch geneeskundige kan de mogelijke oorzaken van vastgestelde lichaamsletsels benoemen en de specifieke vormen van geweld als doodsoorzaak.
De forensisch geneeskundige kan de werkwijze en methoden van de forensisch patholoog met betrekking tot beoordeling en interpretatie van uit- en inwendig geweldsinwerking benoemen.
De forensisch geneeskundige kan een oordeel geven over natuurlijke dan wel niet-natuurlijke dood (2x)
De forensisch geneeskundige kan de resultaten van een onderzoek op de juiste wijze formuleren.
De forensisch geneeskundige is in staat het professionele inzicht van de opdrachtgever in de onderzoeksresultaten in te schatten en dit zowel mondeling als schriftelijk te rapporteren.
De forensisch geneeskundige kan verschillen aangeven tussen de klinische, forensische, arbeidsfarmaceutisch, veterinaire, regulatoire, cyto - en non level toxicologie en kan bij een vraagstelling beoordelen of het een probleem op het gebied van de klinische dan wel forensisch toxicologie betreft.
De forensisch geneeskundige kan nabestaanden op correcte wijze voorlichten over de gang van zaken bij forensisch-geneeskundig onderzoek

Bijzondere vormen:

A Euthanasie

De forensisch geneeskundige kan de meldingsprocedure benoemen en uitleggen en is in staat binnen de wettelijk vastgelegde meldingsprocedure te functioneren.
De forensisch geneeskundige is in staat medische en verpleegkundige dossiers te interpreteren en de relevantie van gegevens in te schatten m.b.t. de doodsoorzaak.

B Lijkvinding:

De forensisch geneeskundige kent de procedures en regelgeving bij lijkvinding en kan daarover aan derden uitleg geven.

C Overlijden in verband met vragen inzake medisch handelen

De forensisch geneeskundige is in staat medische en verpleegkundige dossiers te interpreteren en de relevantie van gegevens in te schatten m.b.t. de doodsoorzaak.
De forensisch geneeskundige kent de procedures van het Medisch Tuchtrecht.
De forensische geneeskundige weet waarvoor en hoe bij twijfel de Inspectie voor de Gezondheidszorg en /of de officier van justitie betrokken kan worden en is in staat zijn bevindingen in een heldere vraagstelling en / of advies te verwoorden.

D Orgaandonatie

De forensisch geneeskundige kent de criteria van hersendood.
De forensisch geneeskundige is op de hoogte van de procedure en de mogelijkheden van orgaandonatie en weefseldonatie met betrekking tot het tijdstip van overlijden en geneesmiddelengebruik.
De forensisch geneeskundige kan de problemen rond de interpretatie van geneesmiddelenconfrontaties in bloed in relatie tot orgaandonaties benoemen.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van toxicologische aspecten in de transplantatieproblematiek.

(2.2) Taakveld als medisch deskundig adviseur van politie / justitie

Algemeen

De forensisch geneeskundige kan de (on-)mogelijkheden met betrekking tot strafoplegging en detentie uitleggen.
De forensisch geneeskundige kan de verschillen aangeven tussen een getuige, een getuige-deskundige en een deskundige getuige.
De forensisch geneeskundige dient de vaardigheid te bezitten om, vanuit een onafhankelijke positie op adequate wijze om te gaan met de rechterlijke macht en politie en een objectief, professioneel oordeel te kunnen vormen en geven, waardoor de rechtsgang optimaal zijn beloop kan hebben.
De forensisch geneeskundige kan de strekking van de artikelen uit het wetboek van Strafrecht benoemen die betrekking hebben op geweld- en zedenmisdrijven.
De forensisch geneeskundige kan de verschillen aangeven tussen voornoemde artikelen.
De forensisch geneeskundige kan de strekking van de artikelen uit het wetboek van Strafvordering benoemen, die betrekking hebben op: staande houden, aanhouden, in verzekeringstelling, in bewaringstelling en gevangenneming.
De forensisch geneeskundige is in staat op gangbare wijze een zwangerschap of een leeftijd te laten bepalen.
De forensisch geneeskundige is in staat de medische risico's van reizen in te schatten wel of niet in het kader van uitzetting.
De forensisch geneeskundige kan de strekking van de artikelen uit de Wegenverkeerswetgeving benoemen, die betrekking hebben op de alcoholwetgeving, doorrijden na aanrijding en dood of letsel door schuld.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van en inzicht in de diagnostiek van forensische intoxicaties en vaardigheid bij monsterafname
De forensisch geneeskundige kan diverse soorten intoxicaties definiëren en onderscheiden.
De forensisch geneeskundige kan een aantal veel voorkomende intoxicaties benoemen en kent van elk de meest relevante toxicologische eigenschappen.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van verslavende middelen en middelen in de Opiumwet van alcoholen en geneesmiddelen die de rijvaardigheid kunnen beïnvloeden.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van oorzaken en soorten intoxicaties, en kennis van de diagnose en behandeling van klinische intoxicaties
De forensisch geneeskundige kan rijvaardigheidsbeïnvloedende factoren (w.o. geneesmiddelen) benoemen en kent de wettelijke regels hieromtrent.
De forensisch geneeskundige beheerst de symptomatologie en diagnostiek van intoxicaties en schijnbare intoxicaties, en heeft vaardigheid in het geven van eerste hulp en toepassen van eliminatietechnieken. Hij kan de farmacokinetiek en -dynamiek van de meest gangbare antidota uitleggen. Hij kan de indicaties en contra-indicaties van behandelingen benoemen.
De forensisch geneeskundige kan de wijze en soort van de monstername beschrijven en kan zelf monsters nemen bij levende en dode /slachtoffers ten behoeve van specifieke chemische en toxicologische bepalingen.
De forensisch geneeskundige kan groepen van intentionele en accidentele intoxicaties benoemen en herkennen.
De forensisch geneeskundige kan de diverse alcoholen benoemen en kent de farmacokinetiek, -dynamiek, monstername, en analytische en wettelijke aspecten ervan. Hij kan de berekeningen maken die ten aanzien van alcoholconcentraties in het bloed.

(2.2.a) taken inzake de toepassing van dwangmiddelen

De forensisch geneeskundige is in staat de belangen van de patiënt ten aanzien van de medische behandeling en die van politie en justitie af te wegen en kan hierover adviseren.
De forensisch geneeskundige is in staat aan te geven onder welke voorwaarden insluiting kan geschieden.
De forensisch geneeskundige is in staat een verklaring op te stellen ten behoeve van een zwangerschap.

(2.2.b) taken inzake verhoorsituaties

De forensisch geneeskundige kan beoordelen of er medische beletselen zijn om een arrestant te horen en hierover uitleg geven aan de betreffende instanties.
De forensisch geneeskundige heeft inzicht in en kan bijzondere (in het criminalistisch onderzoek weinig toegepaste) onderzoeksmethoden benoemen.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van de waarde van de forensische hypnose voor het opsporingsonderzoek en de vaardigheid in het beoordelen van de medische geschiktheid om forensische hypnose te ondergaan.

(2.2.c) Taken inzake medisch advies betreffende (sexueel) geweldsmisdrijven

De forensisch geneeskundige kan de strekking van de artikelen uit het Wetboek van Strafrecht benoemen, die betrekking hebben op geweld- en zedendelicten.

(2.2.c1) Eigen onderzoek van slachtoffers en/of daders

De forensisch geneeskundige heeft vaardigheid in het verrichten van lichamelijk onderzoek, gericht op vaststellen en interpreteren van door uitwendig geweld opgeleverde letsels.
De forensisch geneeskundige kent de lichamelijke reactievormen op inwerking van de diverse vormen van uitwendig geweld (mechanisch, chemisch, thermisch) en kan deze letsels naar oorzaak interpreteren.
De forensisch geneeskundige heeft inzicht in psychische reactievormen
De forensisch geneeskundige kan de grondslagen van het DNA-onderzoek bij slachtoffers en/ of daders benoemen en weet op welke wijze het onderzoek en de identificatie wordt uitgevoerd
De forensisch geneeskundige heeft de vaardigheid om forensisch geneeskundig relevante monsters (volgens FT-normen) af te nemen en kan de juridische bepalingen daaromtrent benoemen.
De forensisch geneeskundige kan de verschillen, basisprincipes en specifieke betekenis aangeven van enkele toxicologisch relevante analytische methoden en heeft de vaardigheid de analyserapporten te interpreteren en te verwerken.
De forensisch geneeskundige kan de begrippen: tolerantie, adaptatie, gewenning en onthouding uitleggen.
De forensisch geneeskundige kan de resultaten van een onderzoek op systematische en juiste wijze formuleren.

(2.2.c2) Beoordeling van rapportages over onderzoek van slachtoffers en/of daders

De forensisch geneeskundige is in staat te beoordelen of medische gegevens moeten worden opgevraagd,
De forensische geneeskundige is in staat op gepaste wijze medische informatie op te vragen,
De forensisch geneeskundige is in staat medische informatie te interpreteren en te beoordelen,
De forensisch geneeskundige kan zijn beoordeling van medische informatie op objectieve en heldere wijze voor de politie en/ of de officier van justitie schriftelijk en mondeling toelichten en adviseren.
De forensische geneeskundige kan, voor derden, de resultaten van een onderzoek op systematische en objectieve wijze formuleren.

(2.2.d) Taken inzake medisch advies over volksgezondheid en openbare orde en veiligheid

De forensisch geneeskundige kan emotionele reactiepatronen bij rampen, crises en na psychotrauma beoordelen en heeft vaardigheid in de eerste medische begeleiding
De forensisch geneeskundige kan gevraagd en ongevraagd adviseren over hygiëne in verband met het verblijf van arrestanten
De forensisch geneeskundige is in staat op te treden als intermediair tussen (behandelend) artsen, justitie, overheden en andere burgers
De forensisch geneeskundige is in staat informatie te verstrekken aan derden over wetgeving, regels en procedures in relatie tot zijn taakvelden.

(2.3.) Taakveld inzake de medische zorgverlening

De forensisch geneeskundige is op de hoogte van de relevante artikelen in de Wet BIG en de Wgbo in relatie tot zijn functioneren.
De forensisch geneeskundige kan de belangrijkste verslavende middelen en middelen uit de Opiumwet benoemen en weet de farmacokinetische en - dynamische eigenschappen ervan aan te geven.
De forensisch geneeskundige is op de hoogte van reguliere zorgkaders zoals huisartsen, het RIAGG en de Eerste Hulp afdelingen
De forensisch geneeskundige is op de hoogte van de criteria voor een Inbewaringstelling

(2.3.a)Taken t.a.v. inventarisatie en onderzoek

De forensisch geneeskundige kan somatische en psychische aandoeningen op basaal niveau diagnosticeren
De forensisch geneeskundige herkent cultureel bepaalde reactiepatronen
De forensisch geneeskundige kan de psychotische, neurotische en psychosomatische stoornissen herkennen, benoemen en heeft de vaardigheid hierover te adviseren.
De forensisch geneeskundige kan de betekenis en de juridische en psychiatrische implicaties van het begrip toerekeningsvatbaarheid van verdachten uitleggen.
De forensisch geneeskundige kan psychische stoornissen bij verdachten en slachtoffers herkennen en beschrijven
De forensisch geneeskundige kan emotionele reactiepatronen beoordelen en heeft vaardigheid in de eerste medische begeleiding
De forensisch geneeskundige herkent reactiepatronen als aggravatie, simulatie en dissimulatie en de specifieke gedragspatronen bij bepaalde groepen mensen die ingesloten zijn en is in staat een behandelingsindicatie te stellen en te adviseren over de behandeling.
De forensisch geneeskundige kan reactiepatronen bij mensen die verslaafd zijn benoemen en over de begeleiding adviseren
De forensisch geneeskundige kan psychische reactiepatronen op drugs, medicamenten en ziekten benoemen en hierover adviseren.
De forensisch geneeskundige kan communicatieproblemen herkennen en hierover adviseren.
De forensisch geneeskundige kent de specifieke zorgbehoeften van mensen die ingesloten zijn en is in staat de noodzaak tot acute medisch interventie te herkennen.
De forensisch geneeskundige heeft de vaardigheid bij andere zorgkaders informatie op te vragen en een relevante vraagstelling helder te formuleren.

(2.3.b) Taken t.a.v. conclusie

De forensisch geneeskundige kan de behandelingindicatie stellen van somatische en psychische aandoeningen
De forensisch geneeskundige is in staat de belangen ten aanzien van de medische behandeling van een patiënt en de belangen van politie en justitie af te wegen en hierover te adviseren.
De forensisch geneeskundige is in staat reguliere zorgkaders in te schakelen en een relevante vraagstelling te formuleren. Zie boven hetzelfde
De forensisch geneeskundige is in staat de eigen behandelingscompetentie in te schatten in relatie tot de omstandigheden ter plaatse.

(2.3.c) Taken t.a.v. advies

De forensisch geneeskundige heeft de vaardigheid over psychotische, neurotische en psychosomatische stoornissen te adviseren.
De forensisch geneeskundige kan de patiënt gericht adviseren over een eventuele behandeling en over verdere leefregels, zowel in de situatie van een insluiting als daarna
De forensisch geneeskundige kan de consequenties van een behandeling uitleggen aan politiefunctionarissen en/of arrestantenverzorgers en heeft de vaardigheid deze in heldere richtlijnen schriftelijk vast te leggen.

(2.4.) Taakveld met betrekking tot zorgvuldigheid van handelen en informatiebeheer

De forensisch geneeskundige kan aan derden de positie, de kwaliteit en de waarde van het werk van de forensisch geneeskundige expliciet maken.
De forensisch geneeskundige is op de hoogte van de voor zijn functioneren relevante artikelen van de WGBO, de Wpr en de gedragregels van de beroepsgroep.

(2.4.a) Inzake ethiek

De forensisch geneeskundige kan de gangbare medisch-ethische normen en waarden bij het uitvoeren van de forensisch geneeskundige praktijk toepassen
De forensisch geneeskundige is in staat te reflecteren en te oordelen over zijn eigen attitude in het kader van zijn forensisch geneeskundige inzet.
De forensisch geneeskundige is in staat zijn normen kritisch te toetsen aan de normen van de beroepsgroep en de samenleving.
De forensisch geneeskundige is in staat op adequate om te gaan met het beroepsgeheim.

(2.4.b.) Inzake gegevensverzameling, -beheer en -uitwisseling

De forensisch geneeskundige heeft vaardigheid om de resultaten van het forensisch medisch onderzoek te verwoorden in een voor de opdrachtgever begrijpelijke en eenduidige rapportage.
De forensisch geneeskundige is in staat het professionele inzicht van de opdrachtgever in de onderzoeksresultaten in te schatten en dit zowel mondeling als schriftelijk te rapporteren.
De forensisch geneeskundige is in staat zijn mondelinge en schriftelijke presentatie zodanig samen te stellen dat deze beantwoordt aan de (juridische) vraagstelling.
De forensisch geneeskundige heeft kennis van de voor de verslaglegging relevante audiovisuele hulpmiddelen en heeft de vaardigheid deze bij de rapportage toe te passen.
De forensisch geneeskundige is in verband met het verzamelen en het verstrekken van gegevens en informatie in staat de gedragregels van de beroepsgroep van artsen te hanteren.

(2.5.) Taakveld met betrekking tot de beroepsuitoefening

De forensisch geneeskundige is in staat tot reflecteren op het eigen functioneren, de eigen taakuitoefening en de eigen positie.
De forensisch geneeskundige kan in concrete situaties zelf zijn of haar kennis en kunde aanvullen en uitbreiden.
De forensisch geneeskundige kan rapporten, artikelen, boeken op of grenzend aan het gebied van de forensische geneeskunde op inhoud en methodiek beoordelen en de relevantie ervan voor zijn of haar praktijk aangeven.

(2.5.a) Taken inzake evaluatie van het beroepsmatig handelen

De forensisch geneeskundige is op de hoogte van bestaande protocollen en is in staat deze te hanteren forensisch geneeskundige is in staat protocollen op te stellen
De forensisch geneeskundige geeft er blijk van zich bewust te zijn van eigen opvattingen en eigen persoonlijke eigenschappen en van de achtergronden hiervan, heeft zicht in de invloed hiervan op het werk en kan de eigen opvattingen en persoonlijke eigenschappen relativeren.
De forensisch geneeskundige weet wat het begrip intercollegiale toetsing inhoudt en is in staat aan een dergelijke groep deel te nemen.
De forensisch geneeskundige is in staat zijn of haar werk zo te structureren en te registreren dat hij of zij zich kan verantwoorden naar de eigen beroepsgroep, naar cliënten, alsook naar rechtsprekende en controlerende instanties.

(2.5.b) Taken inzake onderwijs en onderzoek

De forensisch geneeskundige is in staat eigen leemten in kennis, attitude en vaardigheden te signaleren en daarbij behorende onderwijsbehoeften in te schatten.
De forensisch geneeskundige kan problemen toetsen aan de eigen deskundigheid en daardoor een keuze maken tussen zelf doen en verwijzen.
De forensisch geneeskundige is in staat zijn gegevens en rapportages zodanig systematische te registreren en te beheren dat de gegevens bruikbaar zijn voor wetenschappelijk onderzoek.

(2.5.c) Taken inzake de ontwikkeling van het eigen beroep

De forensisch geneeskundige kent de wetenschappelijke en beroepsverenigingen op het terrein van de forensische geneeskunde
De forensische geneeskundige is desgevraagd in staat een presentatie voor derden te geven ten aanzien van de profilering van de forensische geneeskunde en de forensisch geneeskundigen.

Noot 1: Beroepsprofiel Eerstelijns Forensisch Geneeskundige. FMG, september 2000.

Noot 2: Te denken valt aan: (forensisch) odontologen, antropologen, (technisch) rechercheurs en leden van de (zittende of staande magistratuur

Noot 3: Ad artikel 7
Het cursorisch gedeelte bestaat uit verplichte en keuze modules. De keuzebepaling hierbij wordt separaat worden schriftelijk vastgelegd.
Een aantal nader vast te stellen modules wordt, met goedkeuring van het FMG opengesteld voor het onderwijs aan sociaal-geneeskundigen in opleiding van de hoofdstroom Maatschappij en Gezondheid.

Noot 4: Ad artikel 8
Tijdens de opleiding dient de forensisch geneeskundige in opleiding ten minste 6 weken stage te lopen. Hiermee wordt aangeduid een periode die in totaal 6 weken voltijd omvat, waarbij het begrip "voltijd" is bedoeld als rekeneenheid en niet als concrete invulling van de stageperiode.