Zeer frequent worden personen
die onder invloed zijn van alcohol, drugs en medicamenten ingesloten in
de politiecel. Vanaf dat moment is de betrokkene onder de hoede van
politie en justitie, die gewoonlijk een beroep doen op een arts voor de
beoordeling van de medische toestand van de betrokkene. De arts dient
aan te geven of het verblijf in de cel medisch verantwoord is.
Men moet onderscheid maken tussen richtlijnen voor politie en
arrestantenbewaarders en voor artsen.
Dit protocol geeft richtlijnen voor arrestanten bewaarders en voor de
eerstelijns forensisch geneeskundige bij geïntoxiceerden in de
politiecel. Daarbij geldt altijd dat ook factoren van de kant van de
patiënt en de omgeving het beleid mede bepalen. Deze factoren
zullen van geval tot geval verschillen, zodat het protocol gezien moet
worden als een leidraad waarvan afgeweken kan worden.
Het maakt een groot verschil of iemand die een paar glazen (te veel) op
heeft wegens “baldadigheid” wordt ingesloten of dat
iemand laveloos wordt aangetroffen en het politiebureau wordt
binnengedragen. In het eerste geval is medische interventie nauwelijks
zinvol, het tweede geval houdt een aanzienlijk risico in.
Onderzoek naar sterfgevallen in de politiecel, waarbij een intoxicatie
met alcohol, drugs en medicijnen een rol speelde gaf het volgende beeld
te zien:
|
|
|
totaal |
|
binnen 2 uur overleden: |
21% |
|
|
binnen 4 uur overleden: |
21% |
42% |
|
binnen 8 uur overleden: |
16% |
58% |
|
binnen 12 uur overleden: |
16% |
74% |
|
binnen 18 uur overleden: |
21% |
95% |
|
nog na 18 uur overleden: |
5% |
100% |
Het is zinnig om al bij de
melding het risico in te schatten aan de hand van bewustzijn (wakker,
suf of slapend) en de stoffen die vermoedelijk gebruikt zijn. Als de
meldkamer hierover geen informatie kan verstrekken dan dient men direct
contact op te nemen met het politiebureau.
Naar aanleiding van de melding wordt ingeschat in welke categorie de
ingesloten persoon valt.
Er moeten instructies gegeven
worden om bij verslechtering van de
toestand direct weer te bellen.
Men kan de volgende categorieën onderscheiden:
Deze hebben geen hoge urgentie.
Het onderzoek kan zich beperken tot de anamnese. Afhankelijk van
klachten en letsels kan gericht verder onderzoek verricht worden. De
vervolgcontroles door de politieambtenaar kunnen zich beperken tot de
standaard (politie-)controles.
Deze moeten bij voorkeur binnen ½ tot 1 uur worden bezocht.
Naast de heteroanamnese staat hier het lichamelijk onderzoek centraal. Afhankelijke van de vitale functies en de EMV-score kan bij een matige score (E3-M5-V4 tot E2-M4-V3) verder onderzoek geïndiceerd zijn op de volgende terreinen:
Bij een EMV score van minder dan 9 of een score op één der onderdelen van minder dan E2, M4 of V3 moet ziekenhuispresentatie overwogen worden. Indien de betrokkene niet ingestuurd wordt, moet een controlefrequentie van 1 maal per half uur geadviseerd te worden gedurende de eerste 4 uren. Hercontrole laagdrempelig aanbieden en vlot uitvoeren.
Hierbij geldt hetzelfde als bij
categorie A. Onderzoek van ademhaling en pupillen is wenselijk.
De controles door de bewaarders kunnen standaard worden uitgevoerd.
Evenals bij categorie B behoren
deze personen vlot bezocht en onderzocht te worden, bij voorkeur binnen
een ½ tot 1 uur. Hetzelfde lichamelijk onderzoek
dient te worden uitgevoerd.
De beslissing om te verwijzen naar een spoedeisende hulp afdeling van
een ziekenhuis dient eerder genomen te worden dan bij categorie B,
gezien het minder voorspelbare beloop van de intoxicatie met drugs (in
de ruimste zin van de betekenis).
Het medisch onderzoek kan zich beperken tot het vaststellen van de
gezondheidstoestand, vergelijkbaar met personen in groep A door middel
van anamnese en eventueel een zeer globaal lichamelijk omderzoek.
Afhankelijk van de anamnese kan nader onderzoek of behandeling
geïndiceerd zijn.
Controles volgens de standaard richtlijnen met bij voorkeur
camera-observatie mogelijkheden en controles van de geproduceerde
ontlasting.
In principe nog dezelfde dag overplaatsing naar het Penitentiair
Ziekenhuis, gezien de weliswaar kleine, maar niet te verwaarlozen kans
op het plotseling vrijkomen van grote hoeveelheden drugs in het
maagdarmkanaal, waarbij alleen peracuut chirurgisch ingrijpen (binnen
enkele minuten) nog levensreddend kan zijn.
Onderzoek:
|
Eye movements:
|
|
Motorische reactie:
|
|
Verbale respons:
|
Opmerkingen:
Indien overmatig en langdurig alcoholgebruik abrupt wordt gestaakt, kunnen een aantal klinische verschijnselen optreden: het alcohol-onthoudings-syndroom. Over het algemeen wordt aangenomen dat de ernst van de verschijnselen en het tijdstip waarop ze zich openbaren, gerelateerd zijn aan de hoeveelheid vooraf geconsumeerde alcohol en de periode van overmatig gebruik. Maar het verloop van de onthoudingsverschijnselen is slechts ruwweg te voorspellen.
In de eerste 6-12 uur na het stoppen van de alcohol-inname treden onthoudingsverschijnselen op die relatief mild van aard zijn (trillen, misselijkheid, braken, zweten, geen eetlust, slapeloosheid, angst, hartkloppingen, hoge bloeddruk). De intensiteit kent een piek tussen 24 en 48 uur en neemt na 48 uur snel af.
Hallucinaties (3 tot 10% van de patiënten met onthoudingsverschijnselen) beginnen meestal 24 uur na het staken van alcoholconsumptie en zijn binnen 24 tot 48 uur verdwenen. Deze hallucinaties treden meestal op als beelden, maar ook harde geluiden en beschuldigende stemmen komen voor.
Het onthoudingsinsult (3,2 tot 5,3% van de patiënten) treedt meestal op tussen 6 en 48 uur na staken of snel verminderen van alcoholconsumptie
Een laat optredend en ernstig verschijnsel is het delirium tremens, bij ongeveer 5% van de gevallen, meestal 3 tot 5 dagen na staken.
Let bij verdenking op alcoholonthoudingsverschijnselen op de volgende verschijnselen:
Een alcoholverslaafde met hallucinaties hoort niet thuis in de cel, maar dient te worden opgenomen (penitentiair ziekenhuis; APZ; algemeen ziekenhuis). Ook bij anamnestische gegevens over insulten en delirantie bij onthouding dient een opname te worden overwogen.
Chloordiazepoxide ("Librium") medicatie bij alcoholonthoudingsverschijnselen (in overleg met CAD):
De Librium dient in maximaal 10 dagen te worden afgebouwd tot 0 milligram.